حمله‌ور شدند و گروه بسيارى از آنان را كشتند و چيزى نمانده بود كه فرمانرواى انطاكيه شكست بخورد . در حالى كه افراد جاولى ، جوانب قمص و جوسلين و ساير فرنگيان را گرفته بودند و ميخواستند آنان را يارى دهند ، آنها ناگهان پا به ركاب زدند و سر به فرار گذاردند . جاولى در پس آنان تاخت و كوشيد كه آنان را بازگرداند ولى برنگشتند علتش هم آن بود كه وقتى فهميدند موصل از دست جاولى رفته ديگر به فرمانبردارى وى گردن نمىنهادند . جاولى وقتى ديد آنان ديگر برنمىگردند روحيه‌اش متزلزل شد . از وضع خود انديشناك گرديد و گريخت . باقى سپاهيان وى نيز گريزان شدند . اما اسپهبد صباوه به طرف شام حركت كرد . بدران بن صدقه به - سوى قلعهء جعبر روانه شد . پسر جكرمش نيز عازم جزيرهء ابن عمر گرديد . جاولى هم به رحبه رفت . در اين جنگ گروه كثيرى از مسلمانان كشته شدند . فرمانرواى انطاكيه ثروت و اموال آنان را غارت كرد . و رويهمرفته بلاى بزرگى از سوى فرنگيان گريبانگير مسلمانان گرديد . قمص و جوسلين به تل باشر گريختند . عده زيادى از مسلمانان به اين دو تن پناهنده شدند . آنها نيز با اين مسلمانان به نيكى رفتار كردند و زخميان آنان را بهبود بخشيدند و برهنگانشان را لباس پوشاندند و به شهرهاى خود فرستادند .